من دیگه ته کشیدم..دیگه نمیتونم..بغض تو گلومه..بغض.. این بغض همیشه همراهمه.. همش میخوام گریه کنم..هیشکی منو نمیفهمه..همه فکر میکنن الکی خوشم..اما نه .. کیه که غم نداره؟کیه؟ همه منو با خنده دیدن ..برای همین گریم واسشون قابل باور نیست..خب من دوست ندارم جلو بقیه گریه کنم..اگه گریه کنمم دو دقیقه بعدش باز دارم میخندم..معلما هم همه میگن شوخم..دیگه به درس خوندنم امید ندارم..وقتی اینقدر تنها باشی که نتونی درد دل کنی............................بیخیال..............دیگه بسه

بای