وای از اون شبی که صبح نمیشه
از اون غمی که می مونه همیشه
وای ازاون که خیلی دوسش داری
اما نمیتونی به روش بیاری
وای از اینکه قدرتو ندونن
بیان بگن میمونن و نمونن
وای از اون که خیلی دوستت داره
اما باید بره تنهات بذاره
حال و هواتو
نه....نه.....
تنهایی هاتو
نه....نه.....
درد و غماتو...نه....نمی دونن
همه صداتو
نه.....نه....
تنهایی هاتو
نه....نه...
حال و هواتو .....نه.. نمی دونن
وای از اون روزی که می دونی و
میخوای بری اما نمی تونی و
دیرشده بسته تموم راهها
خسته شدی ازخودتو نگاها
وای از آدما و غصه هاشون
وای از عمری که سوزوندی پاشون
عادتشونه که تو رو برونن
وقت خوشی تو رو خودی ندونن
میدونم عنوان مطلبم ربطی به شعری که نوشتم نداشت.اما بخودم ربط داشت
این ترانه رو که گوش دادم خیلی برام با مفهوم بود یه جورایی هم دیدم الان بهترین وقته که بذارم و....
خواننده این ترانه:مسعود امامی
آدمای ساده زود میمیرن....اونا رو باید مثه یه تابلو نقاشی ساعتها نگاه کرد..اونا فقط مفهوم واقعی زندگی رو دارن...
آره آدمای ساده زود میمیرن
چون یا یکی پیدا میشه و ازشون سواستفاده میکنه یا یکی پیدا میشه و درس ساده نبودن بهشون میده.....یا...........
آره .....رسم زندگی اینه.....
ادامه مطلب
